Ençiti Köyü web sayfası

Sabah gazetesi yazarlarından Yavuz DONAT'ın Eğin'le ilgili yazdığı birkaç köşe yazısı ;

Suç, suçlu, kapkaç, taciz, kavga, gürültü hak getire.
Barış var, sevgi var, huzur var. Erzincan'ın en güneyindeki ilçesi Kemaliye'den (Eğin) bahsediyoruz.
Fırat'ın iki kolundan biri olan Karasu, binlerce yıl boyunca kayaları aşındırmış.
Büyük bir vadi oluşmuş.
İşte burası Eğin.
1922'de, TBMM kararı ile, Atatürk'ün adından esinlenerek ilçenin adı "Kemaliye"ye çevrilmiş.


Tabela nüfusu "2.250."
Kemaliye nüfusuna kayıtlı olanların sayısı ise "148 bin."
İlçe sürekli göç vermiş.
Zaten burada şarkılar, türküler, şiirler, hikayeler hep "gurbet üzerine, hasret üzerine."


"Eğin dedikleri bir küçük şehir,
Ana ben cahilim çekemem kahır,
Yediğim ağudur, içtiğim zehir,
Tez gel ağam tez gel Eğinli misin,
Sılaya dönmeye yeminli misin?"


Yazları nüfus artıyor.
Büyük kentlerdeki Eğinliler tatile geliyorlar.
Restore ettirdikleri eski evlerinde oturuyorlar.
Eğin türküleri söyleyip, Eğin oyunları oynuyorlar.
"Yeşil kurbağa" bu türkülerin çok bilinenlerinden.


"Yeşil kurbağalar öter göllerde,
Kırıldı kanadım kaldım çöllerde,
Anasız babasız gurbet ellerde,
Ya ben ağlamayım kimler ağlasın?"


Malatya'ya 170, Elazığ'a 155, Erzincan'a 150 kilometre uzaklıkta.
Eski "İpek Yolu" üzerinde.
Dükkanların kapısında kilit yok.
Ezan okununca, dükkan sahibi, oturduğu iskemleyi ters çevirip, kapının önüne koyuyor, camiye gidiyor.
Bunun anlamı "biraz sonra döneceğim."


Emekli Albay Ahmet Kambur'la tanıştık.
Doktor.
İstanbul'da oturuyor.
- Eğinli'yim... Yazları Eğin'e gelirim.
Ahmet beyin Eğin'e gelişi, belediye hoparlöründen anons ediliyor:
- Sayın Eğinliler ... Doktor Ahmet bey, isteyen herkesi bedava muayene etmek için Eğin'e gelmiştir... Duyduk, duymadık demeyin.


Eğin hakimi bir gün Ali Coşkun'a demiş ki:
- 13 yıldır Eğin'deyim... Bir tek mahkumiyet kararı vermedim.
Suç yok ki, suçlu olsun, mahkumiyet olsun.
Cezaevi "kültür merkezine" çevrilmiş.
Burada sohbetler yapılıyor.
Eğin oyunları oynanıyor.


Folklorcu genç kızlar, önümüzde durdular:
- Haydi, birlikte oynayacağız.
Sanayi ve Teknoloji Bakanı Ali Coşkun, Eğinli.
Maliye Bakanlığı Müsteşarı Hasan Basri Aktan da Eğinli.
Onlar, kızları kırmadılar, folklor oynayanların aralarına katıldılar.
Biz dedik ki "bilmiyoruz, beceremeyiz."
Bakan ile müsteşar "öğrenmenin yaşı yok" diye kolumuzdan çektiler.


Oyun bitti, çaylar geldi.
Ali Coşkun başladı kendi şiiri "Hasretim"i okumaya:
Benim köyümde;
Zengin tarım alanları,
Portakal muz bahçeleri yok,
Ama yokluk içinde,
İnsanların gönlü tok. Süleyman Demirel, İşçi Partisi Genel Başkanı Doğu Perinçek'ten söz ederken "ben onun amcasıyım" der.
Doğu Perinçek, eski milletvekili Sadık Perinçek'in oğlu.
Sadık Perinçek "Adalet Partisi Genel Başkan Yardımcısı" idi.
Demirel de Genel Başkan.
"Amcalık, yeğenlik" o yılların anısı olsa gerek.


Doğu Perinçek Kemaliyeli (Eğin).
İlçe merkezinin yanı başındaki "Apçağa" köyünden.
Ali Coşkun'a göre:
- Bölgede yerel örf, adet ve geleneklerini en iyi koruyan köylerden biri.


Köy tertemiz.
Köylü, imece usulü her şeyi yapmış.
Köy odası, kültür merkezi, okuma salonu, fırın... Ne ararsanız var.


Bugüne kadar en ufak olumsuzluğun yaşanmadığı köyün camisi, iki hafta önce soyulmuş.
Antika halılar, kilimler çalınmış.
Çalanlar "dışardan gelenler."
Bölgede son zamanlarda "camileri soyan bir şebeke dolaşıp, duruyormuş."


Ünlü şairimiz Ahmet Kutsi Tecer "Fırat'a... Fırat'ın kıyısındaki köylere" aşık.
Bir gün oturmuş "Fırat Ağlıyor"u yazmış:
Yayladan, Bingöl'den sökün eylemiş,
Yine bahar gelmiş, Fırat çağlıyor,
Kim bilir ne olmuş, neler söylemiş,
Birecik önünde Fırat çağlıyor.
..............


Ve bir gün Munzur dağlarını aşmış, tozlu yollardan dolaşmış, Fırat'ın kıyısındaki Apçağa Köyü'ne ulaşmış.
Bu "uzaktaki köye" hayran kalmış.
Sonra da oturup "dillerden düşmeyen o ünlü şiirini" yazmış:
Orda bir köy var uzakta,
O köy bizim köyümüzdür.
Gezmesek de, tozmasak da,
O köy bizim köyümüzdür.
..............


Eğin'e 5 kilometreden daha yakın olan köyün girişinde "Apçağa köyüne hoş geldiniz" yazısı var.
Ve bir de dörtlük.
"Orda bir köy var uzakta"nın ilk dörtlüğü.
Altında da şu yazı:
"Bu şiir Apçağalı Ahmet Kutsi Tecer tarafından köyümüz için yazılmıştır."


Ahmet Kutsi Tecer "4 Eylül 1901-Kudüs doğumlu." Biz öyle biliyoruz.
Ama Apçağalılar "bizim buralı" diyorlar.
O ünlü şiiri, onların köyü için yazdığına göre "varsın, Apçağalı olsun."

Orda bir Apçağa var uzakta.
Üstüne, yeşilliklerden bir yorgan örtülmüş gibi.